Τρίτη, 24 Απριλίου 2012

2011 - Panic button - Κουμπί πανικού


Είπα να το δω κι αυτό, έτσι, να έχω μια άποψη βρε αδερφέ!
Δεν το μετάνιωσα βέβαια αλλά όχι ότι θα μου έλειπε τελικά αν δεν την είχα δει και ποτέ μου. Μιλώ, κρίνοντας πια εκ των υστέρων βέβαια, πράγμα που, γνωρίζω ότι έτσι, δεν έχει και ιδιαίτερη αξία.
Τέλος πάντων, μιλάμε για μια σύγχρονη Αγγλική ταινία! Από μόνο του αυτό, θέτει κάποιες προσμονές του θεατή σε συγκεκριμένα επίπεδα. Όπως και να το κάνουμε δηλαδή, οι Αγγλικές ταινίες επιμένουν να έχουν κάποια, σχεδόν θεατρικής προέλευσης χαρακτηριστικά που, είτε αρέσουν και όλα καλά, είτε σε αφήνουν κάτι κοντά σε αδιάφορο και νυσταγμένο. Θα μπορούσα να πως έχει να κάνει δηλαδή πιο πολύ, με το πώς έχει δομηθεί ήδη ως θεατής, ο κάθε θεατής ξεχωριστά.

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

2009 - Pandorum


Το είχα δει πολύ πρόσφατα ότι υπάρχει σαν έργο. Και μόνο το όλο σκηνικό με διαστημόπλοια βαθιά στο διάστημα, αυτό το σκούρο και κλειστοφοβικό περιβάλλον, οι σκηνές αγωνίας κλπ που είδα στο trailer, ήταν αρκετά (και με το παραπάνω) δελεαστικά για εμένα, στο να αποφασίσω πως έπρεπε οπωσδήποτε να το δω και μάλιστα σύντομα!
Βέβαια, βαθιά μέσα μου, με κράταγε κάπως ενοχλητικά μπορώ να πω, το συναίσθημα που μου προέκυπτε όταν προβληματιζόμουν για τους λόγους που με είχαν κάνει να μη το γνωρίζω σαν έργο από την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε. Απ‘ την άλλη όμως, μου έχει ξανασυμβεί και δεν το είχα μετανιώσει άσε που έτσι κι αλλιώς ήξερα πως δεν υπήρχε τρόπος να αντισταθώ και πολύ σε ένα έργο τέτοιας κατηγορίας. Οι τακτικότεροι εδώ θα θυμάστε ότι τα έχουμε ξαναπεί, είναι η αγαπημένη μου κατηγορία, τι να κάνουμε!

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

1998 - Soldier - Στρατιώτης


Είπα να δω κι ένα παλιότερο έργο. Κάποιο που όμως δεν είχα ξαναδεί.
Διάλεξα το συγκεκριμένο γιατί αφενός έπεσε στο δρόμο μου και αφετέρου με τράβηξε η περιγραφή της υπόθεσής του καθώς και το ότι συμμετείχε πρωταγωνιστικά ο Kurt Russell που, όσο να πεις, έχει το κατιτίς του ερμηνευτικά.
Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να δω και τίποτα το συγκλονιστικό. Έλπιζα απλά να μείνω ικανοποιημένος από μια ταινία που πληροί τα αναγκαία στο είδος της ώστε να μου κρατήσει ευχάριστα το ενδιαφέρον, στο μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος της διάρκειάς της.
Ευτυχώς λοιπόν, δε με απογοήτευσε στις προσδοκίες μου! Ουσιαστικά, ήταν όπως την περίμενα.