Πέμπτη, 19 Απριλίου 2012

2009 - Pandorum


Το είχα δει πολύ πρόσφατα ότι υπάρχει σαν έργο. Και μόνο το όλο σκηνικό με διαστημόπλοια βαθιά στο διάστημα, αυτό το σκούρο και κλειστοφοβικό περιβάλλον, οι σκηνές αγωνίας κλπ που είδα στο trailer, ήταν αρκετά (και με το παραπάνω) δελεαστικά για εμένα, στο να αποφασίσω πως έπρεπε οπωσδήποτε να το δω και μάλιστα σύντομα!
Βέβαια, βαθιά μέσα μου, με κράταγε κάπως ενοχλητικά μπορώ να πω, το συναίσθημα που μου προέκυπτε όταν προβληματιζόμουν για τους λόγους που με είχαν κάνει να μη το γνωρίζω σαν έργο από την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε. Απ‘ την άλλη όμως, μου έχει ξανασυμβεί και δεν το είχα μετανιώσει άσε που έτσι κι αλλιώς ήξερα πως δεν υπήρχε τρόπος να αντισταθώ και πολύ σε ένα έργο τέτοιας κατηγορίας. Οι τακτικότεροι εδώ θα θυμάστε ότι τα έχουμε ξαναπεί, είναι η αγαπημένη μου κατηγορία, τι να κάνουμε!

Αυτή τη φορά, δε θα πω και πολλά για την υπόθεση γιατί είναι από τα έργα που, κατά τη γνώμη μου, θα το αδικούσε η προσπάθεια να αναφερθεί κανείς σε επιμέρους σκηνές του. Θα σας πρότεινα δε, να μην αναζητήσετε κι εσείς περισσότερες πληροφορίες γι αυτό από αλλού. Θα χάσετε τη «μαγεία» του αγνώστου που είναι κυρίαρχο συστατικό του σεναρίου του, σχεδόν από την αρχή του!
Ωστόσο, θα δοκιμάσω να πω κάποια λίγα και με μεγάλη προσοχή.
Το έργο έχει να κάνει με κάποιες καταστάσεις που προέκυπταν, σε μια προσπάθεια της ανθρωπότητας στο μέλλον, να καταφέρει να επιζήσει κάπως σαν είδος. Ο τρόπος ήταν η μετοίκιση πια, σε άλλους κατάλληλους πλανήτες, αφού εδώ, η φιλόξενη κατά τ’ άλλα Γη μας, δε μπορούσε να καλύπτει τις τόσο πολύ αυξημένες ανάγκες, του πραγματικά μεγάλου υπερπληθυσμού ανθρώπων που είχε πάνω της. Το σενάριο φρόντισε να αναφερθεί με συνοπτικό τρόπο από την αρχή στην γενικότερη κατάσταση και αμέσως μετά να εστιάσει στο κυρίως θέμα του που ήταν τα τεκταινόμενα μετά από πολλά πια χρόνια, μέσα στο διαστημόπλοιο που χρησιμοποιήθηκε για την μετοίκιση. Τα έργο ουσιαστικά ξεκινά, από τη στιγμή που μας δείχνει πια έναν από τους επιβάτες του διαστημοπλοίου, τον Bower (Ben Foster), που ξυπνά μέσα σ’ έναν από τους θαλάμους «μακράς συντήρησης», σε κατάσταση απώλειας μνήμης, προσωρινής μεν αλλά σε μεγάλη έκταση. Μαζί του λοιπόν, κι εμείς ως θεατές, προσπαθούμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι της κατάστασης που, η αλήθεια είναι πως συνεχώς έχει και κάτι νέο να μας προσφέρει. Να πω εδώ πως, μόνο πολύ λίγο πριν από το τέλος του έργου μπορούμε όλοι (θεατές και πρωταγωνιστές) να γνωρίζουμε το τι πραγματικά έχει συμβεί σε αυτήν την τόσο μυστήρια όσο και τρομακτική εντέλει υπόθεση. Φυσικά, σιγά - σιγά, αρχίζουν να προστίθενται και νέοι χαρακτήρες στην πλοκή, άλλοι με λιγότερο και άλλοι με περισσότερο πρωταγωνιστικό ρόλο. Τελικά όμως, δεν είναι και τόσο πολλοί όλοι μαζί.

Το σενάριο, σίγουρα υπερβάλει σε πολλά σημεία του. Σίγουρα αυθαιρετεί σε άλλα. Σίγουρα επίσης αφήνει και τα κενάκια του. Ωστόσο, καταφέρνει εύκολα να σε κρατάει σε μια σχεδόν αδιάκοπη αγωνία μέσα από καταστάσεις που ξεκάθαρα θεωρούνται πολύ δύσκολες. Αν και πολύ λίγες απ’ αυτές θα μπορούσαν να διεκδικήσουν έπαθλα πρωτοτυπίας, σχεδόν όλες τους είναι πολύ καλοδουλεμένες και πολύ μα πολύ δυνατές. Αποτέλεσμα αυτού είναι να βλέπει κανείς το έργο, με ενδιαφέρον από την αρχή ως το τέλος και να προσπερνά συνήθως με σχετικά συνοπτικές διαδικασίες τα όποια ατοπηματάκια του. Γενικότερα, καταφέρνει να συντηρεί ένα συνεχές μυστήριο που όμως δε προλαβαίνει να σε κάνει να το συνηθίσεις ιδιαίτερα αφού δεν παραμένει στατικό στα περιεχόμενά του.
Οι ηθοποιοί είναι αρκετά καλοί στους όχι και πολύ απαιτητικούς ερμηνευτικά ρόλους τους. Καλύπτουν ικανοποιητικά τους χώρους που πρέπει να κινηθούν και μέσα στα πλάνα τους και μέσα στην υπόθεση.
Τα σκηνικά είναι αρκετά πετυχημένα, σε σημείο που θυμίζουν παλιότερες αναγνωρισμένες ταινίες του είδους. Παρά την συνεχόμενη πλοκή μέσα σε ιδιαίτερες συνθήκες, με εξελιγμένες τεχνολογίες κλπ, δε θα χαρακτήριζα ιδιαίτερα μεγάλη την βαρύτητα των εφέ. Ωστόσο, καταφέρνουν να προσφέρουν αυτό που χρειάζεται το μάτι ενός μέσου και άνω θεατή του είδους. Σαφώς λοιπόν και συνίσταται η θέαση της ταινίας σε HD ποιότητα εικόνας (1080p ή έστω 720p).

Δε μένει παρά να σας ευχηθώ καλή θέαση μια και το κριτικό μου ισοζύγιο γέρνει αισθητά προς τη θετική πλευρά στην αξιολόγηση της ταινίας.




Για να είμαστε και «τυπικοί», παραπομπές για την ταινία (μ' ένα κλικ για τους πιο «απαιτητικούς»)









Αξιολόγηση:
{["Useless", "Boring", "Need more details", "Perfect"]}

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Δική σας η σκηνή! Αυτοσχεδιάστε!